نگارستان

موفقیت های قابل توجه فیلم سینمایی جدای نادرازسیمین وهنرمندبزرگ سینمای ایران جناب آقای اصغرفرهادی رابه همه ی هنرمندان اندیشمندایران تبریک می گوییم .تصاویروخبرهایی ازاین فیلم طی هفته ی گذشته وزروزهای گذشته:

جدایی نادرازسیمین”رسما نامزداسکار شد

جایزه آسیااقیانوسیه برای جدایی نادرازسیمین فرهادی

_________________________

فرهادی باچهارشنبه سوری ودرباره ی الی راه پرموفقیتی راطی کردکه به جدایی نادرازسیمین رسیدوالبته تحصیلات ونبوغ اودرداستان ونمایشنامه وفیلمنامه نویسی درهموارشدن راهش کمکش کرد.

وتصاویرواخباری ازجدایی نادرازسیمین

غم زمین دربغض بارانی شبی گرفتارخسوف.

کودکی ازپریان برنیزه های خفاشی جوان.

خفاشی پیردرنهایت شب خورشیدرابه مبارزه می طلبید.گل های داوودی آوازهاسرداده بودند.ستاره هامی چکیدندازبام آسمانی ماهش درمحاق.

برخیزازخواب گرانت ای صحابه ی کهفی من!

دربادهایی که می وزندبردشت های ناآرام آذربادگان،رازاشک هایی چکیده ازگونه ای سرخ وزیباست که روزگاری درچشمه های سرشاراززلال ترین آب های سرازیرازکوهستان غرق شد.

...

تاتوراههادارم ای رازآلودترین چشم زمین!برای نام هایم قبرهایی خواهم ساخت درهزارگوشه ی شهربزرگ.به تدفین روحم پروانگان رابه سوی کوهستان پرواز خواهم داد.

....تاتوراههادارم ای روح بزرگ!

یکی بود یکی نبود.دود روی دود خیلی زودمی آمدفرود.توشهری باخونه های عمود،باسربازهای بی کلاه خود،بامغزهایی دچارجمود،آدم های منجمدبی گفت وشنود،به فکرپول زیادوسود،بی بخشش وجود،مثل یه رود،رودسیاه پردود،گرفتارشدندبه سرنوشت قو ثمود.یکی بود،یکی نبود،توی شهرخمود،شهرجمود،شهرحسود،گریه می کردکودکی درسرمای روز برفی،بی هیچ حرفی.

بربلندای نام توایستاده ام.بلندای خیال هایی که ازچشم تومی جوشد.بربلندای خنده های شیرینت

چشمم زخم برداشت ازحسرت تماشایت ازنزدیک.برگردبه ویرانه های قلبم.زوداست که روحی گردم سرگردان.سرگردان دنیاهایی که تورامی جویند.

چشمم زخم برداشت ازحسرتت ای ماه!عکست روبویم مست می کندمرا.مستی باچشمی زخمی ایستاده درآستانه ی عالم ارواح.

بردارتیغ وبرکش برچهرک پلیدخنازیری که می لولنددرشهرمسخ شده.بفشارمشت وبرکش نهیب ازگلوی خویش.منجی سواربرمرکب بالدارش به دیدارمظلومان تاریخ خواهدآمد.کی؟-روزی که ناله هابرآیندبرآسمان.

درگرمای تفته ی تابستان های بی خنکای باغ هایمان،وقتی برنعش سوخته ی تاک هامی نگری،یادآرازجام های سرخ شراب های سیب وانگورکه درجوانی های رفته مان سرکشیدیم.بی هیچ غمی،رنجی.اینک مااین رنجوران وغمینان درعزلت خزیده بااشتهای شرابهایی که شب هادرخواب هادیده ایم.

شراب چشمان مست بتهای افتاده برخاک را.درعصرجاهلیتی منهدم.